در حالت عمومی بازدهی کانال‌های آبرسانی معمولا کمتر از حد قابل قبول می‌باشد یکی از دلایل آن عدم استفاده از روش‌های بهینه‌سازی مناسب در طراحی کانال‌ها است. هدف از بهینه‌سازی مقطع کانال، طراحی کانال در مطلوب‌ترین حالت هیدرولیکی با اقتصادی‌ترین حالت ممکن است. در طراحی کانال­ها توجه به حداقل سازی احتمال سرریز نیز  ضروری می‌باشد. در تحقیق حاضر، هدف، حداقل‌سازی مجموع هزینه‌های خاکبرداری و پوشش به همراه حداقل‌سازی احتمال سرریز شدن جریان از کانال برای کانال با مقطع ذوزنقه‌ای در دبی‌های مختلف بوده است. در ادامه، تاثیر تغییر دبی بر بهینه‌سازی ابعاد کانال مورد بررسی قرار گرفته است. ارتفاع آزاد و دبی جریان به عنوان متغیر طراحی لحاظ گردیده است. فرمول‌بندی مسئله با توجه به وجود قید برقراری معادله مانینگ، منجر به یک بهینه‌­سازی غیرخطی می‌شود که با استفاده از نرم‌افزار ولفرام متمتیکا حل شده است. نتایج نشان داد که با افزایش دبی، مقدار بهینه عمق و عرض کف افزایش می‌یابد به دنبال آن هزینه‌های ساخت نیز افزایش یافته است ولی با افزایش دبی، ارتفاع آزاد کانال کاهش داشته است.

چکیدهپژوهش حاضر به طراحی مدل سرریز احتمال درماندگی مالی در نظام بانکی ایران با رویکرد مدل های گارچ چند متغیره پرداخته شده است.جامعه آماری شامل بانک های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد که در بازه زمانی سال های 1395 تا 1399 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. برای محاسبه آنها از داده های سری زمانی بازده سهام بانک ها ، ارزش حقوق صاحبان سهام ، ارزش دفتری بدهی ها و ارزش روز دارایی استفاده شده است.پژوهش حاضر با به کارگیری روشKMV و مفهوم فاصله تا نکول و با استفاده از مدل VAR و استفاده از روش گارچ چند متغیره ( DCC-GARCH )، احتمال سرریز درماندگی مالی به سایر بانک ها را مورد بررسی قرار داده است. نتایج پژوهش نشان از وجود رابطه معنادار بین ریسک درماندگی مالی بانک ها با یکدیگر بوده است؛بانک ملت در معرض بیشترین ریسک سرایت درماندگی و بانک پارسیان، کمترین اثرپذیری را نشان می دهد. بر اساس نتایج مدل، افزایش ریسک های عملکردی بانک ها از جمله ریسک اعتباری و ریسک بازار، بر افزایش ریسک درماندگی مالی تاُثیر معناداری داشته و این ریسک می تواند بر دیگر بانک ها در شبکه ارتباطی بانک ها و سپس کل اقتصاد سرایت نماید.

اسپکتروگرام بر اساس تبدیل فوریه پنجره شده متداول ترین روش تحلیل زمان - فرکانس است که هنگام آنالیز سیگنال های غیرایستا با محدودیت رزولوشن مواجه است. توزیع ویگنرویل در هر دو حوزه زمان و فرکانس رزولوشن ماکزیمم دارد اما وجود ترم های تداخلی، بکارگیری این توزیع را محدود کرده است. توزیع MP بر اساس اتم های گوسی اولا همواره مثبت است، ترم تداخلی نداشته، و رزولوشن مناسب دارد. در این مقاله نشان داده ایم که علاوه بر ویژگی های گفته شده که برتری این روش آنالیز را نسبت به دو روش مذکور روشن می کند، توزیع زمان - فرکانس بر اساس تجزیه وفقی سیگنال در مقابل نویز افزوده شده به سیگنال نیز مقاوم است. مقاومت در برابر نویز از ویژگی های ذاتی این توزیع است. به عبارت دیگر بدون پرداخت هزینه و تنها با محدود کردن تعداد مراحل تکرار الگوریتم تجزیه وفقی موفق به حذف و یا کاهش نویز می شویم. علیرغم آنکه توزیع MP بر اساس اتم های گوسی همواره مثبت است و رزولوشن مناسبی دارد، اما از توزیع زمان - فرکانس بدست آمده نمی توان کناری زمانی و کناری فرکانسی را بدرستی استخراج نمود. در این مقاله نشان داده شده است که با بکارگیری تکنیک MCE با استفاده از توزیع MP بعنوان تابع توزیع مثبت اولیه، می توان به توزیع زمان - فرکانس جدیدی رسید که از یک طرف حداکثر شباهت را به توزیع MP داشته باشد و از طرف دیگر مقادیر درستی برای کناری زمانی و فرکانسی از آن استخراج شوند.

در توزیع های احتمالی مورد استفاده در هیدرولوژی، از روش های مختلفی برای به کارگیری آنها بهره گیری می شود که متداول ترین آنها روش گشتاور متمایل به مرکز است. علاوه بر این، با استفاده از رایانه از روش بیشینه درست نمایی (Maximum Likelihood) نیز استفاده می گردد. استفاده از روش گشتاور L نیز تنها چند سالی است که در جهان متداول شده و در کشور ما هنوز در مراحل اولیه قرار دارد. تلاش های انجام شده در این تحقیق به منظور شناخت چگونگی کاربرد و مقایسه آن با روش های مرسوم قبلی است. به منظور بررسی توزیع های احتمالی مناسب برای دبی های حداکثر، متوسط و حداقل سالانه با استفاده از روش گشتاور L، از بین نزدیک به 70 ایستگاه هیدرومتری موجود در منطقه، تعداد 20 ایستگاه هیدرومتری برای دبی های حداکثر و حداکثر لحظه ای سالانه و  25ایستگاه هیدرومتری برای دبی حداقل و متوسط سالانه انتخاب شدند. پس از انتخاب ایستگاه های مناسب و استخراج دبی های مورد نظر از ایستگاه های منتخب، دوره آماری 30 ساله از سال آبی 48-47 تا 77-76 به عنوان دوره مشترک آماری انتخاب شد. نواقص آماری ایستگاه های منتخب به روش همبستگی بین ایستگاه ها با استفاده از نرم افزار Minitab بازسازی شد. مقادیر مجموع مربعات باقیمانده به روش گشتاور معمولی برای 5 توزیع مورد استفاده در این تحقیق با استفاده از نرم افزارHYFA  به دست آمد و با مقادیر مجموع مربعات باقیمانده روش گشتاور L مقایسه گردید و با توجه به کمترین مجموع مربعات باقیمانده هر توزیع به دو روش گشتاور معمولی و گشتاورL ، توزیع مناسب برای هر ایستگاه انتخاب شد. بنابر نتایج این تحقیق در مورد دبی حداکثر سالانه و دبی حداکثر لحظه ای سالانه برای اکثر ایستگاه ها، توزیع گمبل و روش گشتاور L و توزیع لوگ نرمال سه متغیره و روش گشتاور معمولی، مناسب تشخیص داده شدند و در مورد دبی متوسط سالانه و دبی حداقل سالانه نیز توزیع گمبل و روش گشتاور L تنها توزیعی بود که بیشترین برازش را نشان داد.

افزایش روز افزون جمعیت به همراه تقاضای بیشتر برای آب در بخش های کشاورزی و نیرو، رشد سریع ساخت سدها را به همراه داشته است. در این میان افزایش ارتفاع سدها به منظور افزایش ذخیره مخزن و برآورد نیاز آب، موجب افزایش سرعت آب روی سرریزها می گردد که به دنبال آن نیاز به بررسی کاویتاسیون و راهکارهای مقابله و یا کاهش خسارات آن اجتناب ناپذیر می باشد. طبق بررسی های صورت گرفته در دهه های اخیر ساده ترین، اقتصادی ترین و موثرترین راهکار جهت کاهش و جلوگیری از این آسیب ها، تعبیه ی هوادهنده ها در مکان های مناسب و وارد نمودن هوا به جریان می باشد. لذا در این تحقیق بااستفاده از 1200 داده تجربی حاصل از 90 آزمایش صورت گرفته توسط Pfister (2007) رابطه ای جهت تعیین روند خروج هوا از جریان تحت شرایط فشار حفره صفر و ضریب همبستگی بیش از 84/0 به عنوان تابعی از طول بی بعد شده ی جت جریان با استفاده از تحلیل رگرسیونی ارایه شده است که با توجه به سادگی با دقت مناسب می تواند در تعیین فاصله بین هواده ها بر اساس حداقل میزان غلظت هوای بستر مورد استفاده قرار گیرد. نتایج مطالعه حاضر با فواصل مربوط به هواده های سرریز سد آزاد بر اساس غلظت هوای بستر مینیمم مورد بررسی قرار گرفته است.

در این تحقیق برای اولین بار در نه بهینه سازی مقطع عرضی کانال های باز علاوه بر ارتفاع آزاد کل، ارتفاع آزاد پوشش نیز به عنوان یک متغیر طراحی در نظر گرفته شده است. هدف نخست کمینه سازی هزینه خاکبرداری و هزینه پوشش کانال بوده است و هدف دوم کمینه سازی احتمال سرریز از مقطع عرضی آن می باشد، معادله مانینگ جریان نیز به عنوان قید در نظر گرفته شده است. به دلیل احتمالی بودن هدف دوم، مدل ها در دسته بهینه سازی های احتمالی قرار گرفته اند، بنابراین با مشتق گیری از معادله مانینگ نسبت به متغیرهای تصادفی به فرم قطعی و تک هدفه تبدیل شده اند. نتایج حل مدل ها با نرم افزار Wolfram Mathematica برای یک مثال عددی نشان داد که در هر دو مدل بهینه سازی برای احتمال سرریز کم، هزینه کل بیشتر بوده و با افزایش احتمال سرریز از 025/0 تا 3/0، متغیرهای قیمت کل و همینطور عرض کف کانال، ارتفاع آزاد کل و ارتفاع آزاد پوشش کاهش پیدا کرده است و از سوی دیگر عمق جریان در کانال و شیب های جانبی افزایش یافته اند. به طور کلی در نظر گرفتن ارتفاع آزاد پوشش در کانال باز، مقطع بهینه با هزینه کل کمتری را ایجاد کرده است. این نتایج در قالب جداول و نمودار احتمال سرریز – قیمت نشان داده شده است.

برای حفاظت سازه های هیدرولیکی نظیر سرریز ها، شوت ها و تخلیه کننده های تحتانی در مقابل کاویتاسیون، به طور معمول مقداری هوا به جریان در نواحی با شاخص کاویتاسیون کمتر از مقدار بحرانی، اضافه می گردد. با استفاده از هوادهنده ها می توان از فرسایش های ناشی از کاویتاسیون بر سطوح سرریز، جلوگیری نمود. معمولا هوادهنده ها روی کف و گاهی بر دیواره های جانبی سرریز نصب و باعث جدایی جریان های با سرعت بالا از سطح سرریز شده و با وارد کردن مصنوعی هوا به جریان، از فرسایش در مرزهای صلب جلوگیری می کنند. بیشتر آزمایش های انجام شده ورود و خروج هوا بر غلظت متوسط هوای جریان متمرکز بوده و نیاز به اندازه گیری مقدار و نحوه خروج هوا از جریان می باشد. لذا در تحقیق حاضر با استفاده از داده های آزمایشگاهی فیشر (2007) جهت شبیه سازی عددی جریان عبوری از هواده، به بررسی تغییرات غلظت هوا در طول بستر شوت پرداخته شده است. بدین منظور جهت مدل سازی جریان دوفازی هوا-آب از نرم افزار FLUENT استفاده شده و طول پرش جت جریان به عنوان عاملی مهم و تاثیرگذار در ورود هوا به جریان ملاک واسنجی قرار گرفته است. با توجه به اهمیت نقطه برخورد جریان به بستر شوت، نقطه مذکور به عنوان مرجع محاسبات در رابطه قرار گرفت. به طور کلی نتایج نشان داد که غلظت هوای بستر پایین دست هواده ها با افزایش عدد فرود، ارتفاع رمپ، ارتفاع پله و زاویه رمپ افزایش و با افزایش ارتفاع آب بالادست هواده، کاهش می یابد و با افزایش شیب شوت ورود هوا به جریان افزایش یافته و تغییرات غلظت هوا کاهش می یابد، لذا نیاز به حضور هواده کمتر می گردد.

چکیده رود شط العرب حدوداً به طول 200 کیلومتر است و از به هم پیوستن دو رود دجله و فرات در شهر قرنه که در 74 کیلومتری شمال غربی شهر بندری بصره در جنوب عراق واقع شده است، شکل می گیرد. این رود تحت تأثیر تغییرات اقلیمی، باران های مکرر و مستعد خطر و ریسک طغیان رود و همچنین جاری شدن سیل است. حوضه رودخانه شط العرب در محدوده شهرستان بصره شاهد وقوع سیلاب ها و نتایج مخرب آن بوده است. هدف از این پژوهش ارزیابی و تحلیل مکانی خطر طغیان رود شط العرب در محدوده شهرستان بصره عراق با بهره گیری از سیستم اطلاعات مکانی (GIS) می باشد. در این پژوهش از GIS برای برآورد و ارزیابی مکانی و پهنه بندی مناطق طغیان رود شط العرب در منطقه بصره با بهره از داده های موجود استفاده خواهد شد. با مشخص نمودن انواع کاربری های اطراف رودخانه، تحلیل دقیقی از نحوه توزیع آن ها در مناطق با خطرپذیری مختلف ارائه می کند. نتایج نشان می دهد که کاربری زمین های کشاورزی با توجه به مساحت زیادی که دارند بیش از سایر کاربری ها در معرض خطر طغیان قرار دارد. نتایج این تحقیق می تواند تأثیر زیادی در پیشگیری از ایجاد صدمات جبران ناپذیر طغیان در این محدوده داشته باشد.

پیش زمینه و هدف: استفاده از مدل های امتیازبندی مختلف جهت ارزیابی کیفیت عملکردی مراقبت های ویژه (ICU)، پیش بینی هزینه های مراقبت های ویژه و تجهیزات لازم جهت بیمار انجام می گیرد. سیستم های مختلفی تاکنون معرفی شده اند که مزایا و معایبی نسبت به هم دارند. در مطالعه حاضر به مقایسه Simplified Acute Physiology Score-III(SAPS-III) و Mortality probability Model-III(MPM-III) پرداخته شد. مواد و روش کار: مطالعه مقطعی حاضر، بر روی 240 بیمار که به علل غیرتروما بستری شده در ICU بیمارستان الزهرا (س) در سال 95-1394 انجام گرفت. اطلاعات بیماران شامل مشخصات دموگرافیک، میانگین فشار سیستولی، دیاستولی و شریانی، نبض، تعداد تنفس، تب، GCS، شمارش لکوسیتی، هماتوکریت، بیلیروبین، کراتینین، آنالیز گاز شریانی و وجود بیماری زمینه ای از پرونده بیمار جهت محاسبه MPM-III و SAPS-III استخراج و مقایسه شد. یافته ها: مطالعه حاضر بر روی 240 بیمار غیرترومایی انجام گرفت. قدرت تشخیص (discrimination) تست MPM-III در نقطه برش 17/0 برابر با 83/0(898/0-765/0: CI95%، 001/0P<)، حساسیت و اختصاصیت این تست در پیش بینی مرگ و میر به ترتیب 82 درصد و 73 درصد می باشد. در بیماران غیرترومایی بر اساس سیستم امتیازبندی SAPS-III قدرت تشخیص (discrimination) در نقطه برش 5/48 برابر با 78/0(001/0P<، 84/0-72/95: 0%CI)، حساسیت 83 درصد و اختصاصیت 70 درصد به دست آمد. مدت زمان بستری در ICU (002/0 و 028/0P=) و مدت زمان انتوباسیون (001/0>و 001/0P=) ارتباط مستقیمی با مرگ و میر در هر دو سیستم امتیازبندی داشت اما کل مدت بستری (002/0P=) فقط در SAPS-III معنادار شد. بحث و نتیجه گیری: مقایسه دو سیستم امتیازبندی SAPS-III و MPM-III در بیماران غیرترومایی، قدرت تشخیصی بالاتری را برای MPM-III نشان داد. همچنین بررسی ها نشان داد که مرگ و میر در سیستم امتیازبندی MPM-III به مدت زمان بستری در ICU و انتوباسیون بستگی دارد درحالی که در سیستم SAPS-III علاوه بر موارد فوق کل مدت زمان بستری نیز موثر بود.